411 REFERENCE · Wiktionary
Abrek
Reference material by Wiktionary contributors. This retains its source identity and is not 411 news reporting.
English
Etymology
From en os абырӕг robber via en ru абре́к abrɛ́k.
Noun
en historical A North Caucasian highlander, a guerrilla fighter during Russian expansion in the North Caucasus in the 19th century.
A bandit, thug, a menacing looking man from the North Caucasus, especially if armed.
en offensive ethnic slur A North Caucasian person from the North Caucasus.
Translations
a North Caucasian guerrilla (historical)
Armenian: hy աբրեկ
Belarusian: be абрэ́к m
Georgian: ka აბრაგი
Karachay-Balkar: krc абирек
Nogai: nog аьбрек
Ossetian: os абрӕг
Russian: ru абре́к m abrɛ́k
Ukrainian: uk абре́к m
North Caucasus: bandit, thug
Armenian: hy աբրեկ
Belarusian: be абрэ́к m
Georgian: ka აბრაგი
Karachay-Balkar: krc абирек
Nogai: nog аьбрек
Ossetian: os абрӕг
Russian: ru абре́к m abrɛ́k
Ukrainian: uk абре́к m
person from the North Caucasus (offensive)
Russian: ru абре́к m abrɛ́k
Ukrainian: uk абре́к m
Anagrams
en abekr Baker Brake baker barke brake break
Turkish
Etymology
From West Circassian tr ady Абрэдж or East Circassian tr kbd Абрэдж. Derived from the North Caucasian cultural concept of an abrek, a lone warrior, outlaw, or resistance fighter who took an oath of defiance or vengeance, particularly associated with the anti-colonial struggle against the Russian Empire.
Proper noun
tr male West Circassian, popular among Circassians in Turkey.
References