Charisius

Latin Alternative forms la Char. Charis. abbreviations Etymology From the la grc Χαρίσιος, from grc χάρις goodwill, favor, grace. Pronunciation Charisius Proper noun Charisius<2> An Athenian orator, imitator of Lysias. 46 BC, M. Tullius Cicero (aut.), A.S. Wilkins (ed.), Brutus (1911), ch. lxxxiii, § 286: la et quidem duo fuerunt per idem tempus dissimiles inter se, sed Attici tamen; quorum Charisius multarum orationum, quas scribebat aliis, cum cupere videretur imitari Lysiam; Demochares autem, qui fuit Demostheni sororis filius, et orationes scripsit aliquot et earum rerum historiam quae erant Athenis ipsius aetate gestae non tam historico quam oratorio genere perscripsit. Atque Charisi vult Hegesias esse similis, isque se ita putat Atticum, ut veros illos prae se paene agrestis putet. c. AD 95, M. Fabius Quintilianus (aut.), H.E. Butler (ed.), Institutio Oratoria (1922), bk X, ch. i, § 70: la nec nihil profecto viderunt, qui orationes, quae Charisii nomini addicuntur, a Menandro scriptas putant. Flavius Sosipater Charisius a Latin grammarian in the fourth Christian century la Maurus Servius Honoratus Aurelius Arcadius Charisius a Roman jurist of the time of Constantine the Great Declension Charisius<2> References Chărĭsĭus Chărĭsĭus 299/1