Dutch/Example 12

ex 12 Oorlogsgedicht ~ War Poetry De achttien doden Jan Campert (1902 - 1943) Jan Campert was a journalist, writer, poet and resistance fighter during the nazi occupation of the Netherlands that lasted from May 10, 1940 till May 5, 1945. In 1941 he wrote the following poem on the occasion of the execution of 18 resistance people on the Waalsdorpervlakte. He puts himself in the position on one of them in a rather stark fashion. He himself was arrested trying to smuggle a Jewish person into Belgium a year later and was sent first to the concentration camp Buchenwald and then to Neuengamme where he died from pleurisy. thumb|200px|Monument for Campert in his home town Spijkenisse noicon|40px Het lied der of the achttien dooden Een cel is maar twee meter lang en nauw barely twee meter breed, wel even kleiner nog is het stuk grond ground, soil, dat ik nu nog niet weet, maar waar ik naamloos namelessly rusten zal, mijn makkers buddies bovendien as well, wij waren achttien in getal number, geen zal den avond zien. O lieflijkheid loveliness van licht en land, van Holland's vrije kust, eens once door den vijand enemy overmand overwhelmed had ik geen uur meer rust I could not rest an hour. Wat kan een man oprecht sincere en trouw loyal, nog doen in zulk such een tijd? Hij kust kisses zijn kind, hij kust zijn vrouw en strijdt struggles den ijdlen vain strijd. Ik wist de taak task die ik begon, een taak van moeiten difficulties zwaar heavy, laden, maar 't hart heart dat het niet laten refrain from it kon schuwt shirks nimmer never het gevaar danger; het weet hoe eenmaal once in dit land de vrijheid freedom werd was geëerd honored, voordat een vloekb're cursable, accursed schennershand violator's hand het anders heeft begeerd desired it otherwise. Voordat before die who eeden oaths breekt en bralt blusters het miss'lijk disgusting stuk piece bestond dared en Holland's landen binnenvalt invades en brandschat plunder and burn to the ground zijnen grond; voordat die aanspraak maakt claims entitlement op eer honor en zulk Germaansch Germanic gerief comfort ons volk dwong forced onder zijn beheer sway, governance en plunderde plundered als een dief thief. De Rattenvanger pied piper van Berlijn Berlin pijpt nu zijn melodie melody, - zoo waar als ik straks dood zal zijn by the fact that I shall be dead in a little while I urge de liefste loved one niet meer zie en niet meer breken zal het brood en slapen mag met haar- verwerp I urge: reject al wat hij biedt offers of bood offered die sluwe sly vogelaar fowler. Gedenkt Remember die whoever deze woorden leest reads mijn makkers buddies in den nood need en die hen nastaan those who are close to them 't allermeest the most in hunnen rampspoed distress groot, gelijk ook wij hebben gedacht Like we also thought aan eigen own land en volk people - er daagt dawns een dag na elken nacht, voorbij trekt passes by ied're wolk cloud. Ik zie hoe 't eerste morgenlicht door 't hooge venster window draalt tarries. Mijn God, maak mij het sterven dying licht- en zo ifo ik heb gefaald failed gelijk een elk wel falen kan like anyone can fail, schenk give mij dan Uw gena mercy, opdat so that ik heenga go to death als een man als 'k voor de loopen barrels sta. A cell is only two meters long and scarcely two meters wide. Even smaller is the plot of land that I do not know yet but where I will rest without name. My buddies as well. We were 18 in number. None shall witness the evening. O loveliness of light and land, of Holland's free coast. Once overwhelmed by the enemy I did not find rest for even an hour. What can a sincere and loyal man still do in such a time? He kisses his child, he kisses his wife and fights the idle fight. I knew the task I had begun, a task laden with hardship, bu the heart that could do no other thing never shies away from danger. It knows how once freedom was honored in this land, before the cursed hand of the rapist desired it otherwise. Before he who breaks oaths and blusters, had the gall to invade Holland's lands and hold its soil to ransom; before he who claims honor and such Germanic comforts, forced our people under his sway and plundered it like a thief. The Rat Catcher of Berlin pipe s his melody now- As surely as I will be dead shortly and will not see the beloved and may not brak bread and sleep with her again- reject all that he offers or offered, that sly fowler. Remember you who reads these words my buddies in their need and those who are closest to them in their great distress, like we remembered our own land and people- There dawns a day after every night and every cloud passes by. I see how the first light of morning creeps through the high window. My God, if I have failed, as any man can fail, grant me then your mercy, so that I may walk to my death as a man when I face the barrels. End of cycle 3 You have reached the end of the third cycle and are midway the Intermediate Level of this course. Congratulations!